Dexmopet 0,5mg/ml Sol Inj Hond Kat 10ml

bij honden en katten: Niet-invasieve, licht tot matig pijnlijke procedures en onderzoeken die bedwang, sedatie en analgesie vereisen. bij honden: Diepe sedatie en analgesie bij gelijktijdig gebruik met butorfanol voor medische en kleine chirurgische procedures. bij honden en katten: Premedicatie voorafgaand aan inleiding en onderhoud van algemene anesthesie.

Elke ml bevat: Werkzaam bestanddeel: Dexmedetomidine ……………….0,42 mg (overeenkomend met 0,5 mg dexmedetomidine- hydrochloride)

Hulpstoffen: Methylparahydroxybenzoaat (E 218) ………………. 1,60 mg Propylparahydroxybenzoaat ……………………….. 0,20 mg

Heldere, kleurloze oplossing.

Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Het gebruik van andere onderdrukkers van het centraal zenuwstelsel versterkt naar verwachting de effecten van dexmedetomidine en daarom moet er een passende dosisaanpassing worden gemaakt. Anticholinergica dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt met dexmedetomidine.

Aangezien de α2-adrenerge activiteit veroorzaakt dexmedetomidine een afname in de hartfrequentie en lichaamstemperatuur.

Bij sommige honden en katten kan er een afname in de ademhalingsfrequentie optreden. Er zijn zeldzame gevallen van longoedeem gemeld. De bloeddruk zal aanvankelijk toenemen en daarna terugkeren naar normaal of lager dan normaal. Vanwege perifere vasoconstrictie en veneuze desaturatie in de aanwezigheid van normale arteriële oxygenatie bij het dier kunnen de slijmvliezen bleek lijken en/of een blauwe tint hebben.

Er kan 5-10 minuten na injectie braken optreden. Sommige honden en katten kunnen tijdens het ontwaken ook braken.

Tijdens sedatie kan spiertremor optreden.

Bij katten kan troebelheid van het hoornvlies tijdens sedatie optreden.

Als dexmedetomidine en ketamine achtereenvolgens met een tussentijd van 10 minuten worden gebruikt, kunnen katten incidenteel AV-blok of extrasystole ervaren. Verwachte respiratoire voorvallen zijn bradypneu, intermitterende ademhalingspatronen, hypoventilatie en apneu. Tijdens klinische onderzoeken kwam hypoxemie vaak voor, met name binnen de eerste 15 minuten van anesthesie met dexmedetomidine en ketamine. Braken, hypothermie en nervositeit zijn na dergelijk gebruik gemeld.

Niet gebruiken bij dieren met hart- en vaatziekten, ernstige systemische aandoeningen of verminderde lever- of nierfunctie. Niet gebruiken bij dieren met mechanische verstoringen van het maagdarmkanaal (maagtorsie, incarceracie, slokdarmobstructies).

Niet gebruiken bij drachtige dieren (zie ook rubriek 12). Niet gebruiken bij dieren met diabetes mellitus. Niet gebruiken bij dieren met shocktoestand, vermagering of ernstige verzwakking. Niet gelijktijdig met sympathomimetische aminen gebruiken. Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of een van de hulpstoffen. Niet gebruiken bij dieren met oogaandoeningen waarbij een toename van de intraoculaire druk schadelijk zou zijn.

1. DOSERING VOOR ELKE DOELDIERSOORT, TOEDIENINGSWEG(EN) EN WIJZE VAN GEBRUIK.

• Honden: intraveneus of intramusculair gebruik
• Katten: intramusculair gebruik

Het middel is niet bedoeld voor herhaalde injecties.

Dosering: de volgende doses worden aanbevolen:

HONDEN: De doses dexmedetomidine- hydrochloride zijn gebaseerd op lichaamsoppervlak:

Intraveneus: tot 375 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak Intramusculair: tot 500 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak

Bij toediening in combinatie met butorfanol (0,1 mg/kg lichaamsgewicht) voor diepe sedatie en analgesie is de intramusculaire dosis dexmedetomidine- hydrochloride 300 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak. De premedicatiedosis van dexmedetomidine- hydrochloride is 125-375 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak, toegediend 20 minuten voorafgaand aan inleiding voor procedures waarvoor anesthesie vereist is. De dosis dient te worden aangepast aan het type chirurgie, de lengte van de procedure en het temperament van de patiënt.

Gelijktijdig gebruik van dexmedetomidine en butorfanol geeft sedatie- en pijnstillende effecten die binnen15 minuten beginnen. De maximale sedatie- en pijnstillende effecten worden 30 minuten na toediening bereikt. Sedatie duurt minstens 120 minuten na toediening en analgesie duurt minstens 90 minuten na toediening. Spontaan ontwaken treedt binnen 3 uur op.