Algocod Comp Eff 32

4.4. Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Langdurig of veelvuldig gebruik wordt afgeraden. Langdurig gebruik, behalve onder medisch toezicht, kan schadelijk zijn. Ten gevolge van de aanwezigheid van codeïnefosfaat:

Voorzichtigheid is geboden bij intracraniale hypertensie. Het gebruik van alcoholhoudende dranken gedurende de behandeling wordt formeel afgeraden. Vooral bij patiënten die lijden aan een chronische ademhalingsinsufficiëntie moet er rekening gehouden worden met een mogelijke verergering van de ademhalingsdepressie. Opioïden kunnen slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen veroorzaken, waaronder centraleslaapapneusyndroom (CSAS) en slaapgerelateerde hypoxemie. Opioïdgebruik verhoogt het risico op CSAS op een dosisafhankelijke wijze. Overweeg de totale opioïddosis te verlagen bij patiënten die CSAS vertonen. Net als bij andere opioïden moet bij onvoldoende pijnstilling als reactie op een verhoogde dosis codeïne de mogelijkheid van door opioïden geïnduceerde hyperalgesie worden overwogen. Een dosisverlaging of herziening van de behandeling kan aangewezen zijn. Risico van gelijktijdig gebruik van gabapentinoïden (gabapentine en pregabaline), kalmerende geneesmiddelen zoals benzodiazepines of gerelateerde geneesmiddelen: Gelijktijdig gebruik van Algocod en gabapentinoïden of kalmerende geneesmiddelen zoals benzodiazepines of gerelateerde geneesmiddelen kan resulteren in sedatie, ademhalingsdepressie, coma en de dood. Omwille van deze risico's, moet het gelijktijdig voorschrijven met deze kalmerende geneesmiddelen voorbehouden worden aan patiënten voor wie alternatieve behandelingsopties niet mogelijk zijn. Wanneer een beslissing wordt gemaakt om Algocod gelijktijdig voor te schrijven met kalmerende geneesmiddelen, moet de laagst effectieve dosis worden gebruikt, en moet de behandelingsduur zo kort als mogelijk zijn. De patiënten moeten van nabij opgevolgd worden voor tekenen en symptomen van ademhalingsdepressie en sedatie. In dit opzicht, is het sterk aanbevolen om de patiënten en hun hulpverleners te informeren om zich bewust te zijn van deze symptomen (zie rubriek 4.5). Lever- en galaandoeningen Codeïne kan disfunctie en spasme van de sfincter van Oddi veroorzaken, waardoor het risico op galwegsymptomen en pancreatitis toeneemt. Daarom moet codeïne/paracetamol met de nodige voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten met pancreatitis of galwegaandoeningen. Geneesmiddelentolerantie en opiaatgebruiksstoornis (misbruik en afhankelijkheid) Bij herhaalde toediening van opioïden zoals Algocod kunnen geneesmiddelentolerantie, lichamelijke en psychologische afhankelijkheid en een opiaatgebruiksstoornis ontstaan. Een herhaald gebruik van Algocod kan leiden tot een opiaatgebruiksstoornis. Een hogere dosis en een langere duur van de behandeling met opioïden kunnen het risico op het ontwikkelen van een opiaatgebruiksstoornis verhogen. Misbruik of opzettelijk verkeerd gebruik van Algocod kan een overdosis of overlijden tot gevolg hebben. Patiënten met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis (bij een ouder, broer of zus) van middelengebruiksstoornis (waaronder alcoholgebruiksstoornis), huidige tabaksgebruikers en patiënten met een persoonlijke voorgeschiedenis van een andere psychische stoornis (bijvoorbeeld ernstige depressie, angst of persoonlijkheidsstoornis), hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van een opiaatgebruiksstoornis. Voor aanvang van de behandeling met Algocod en tijdens de behandeling moeten behandelingsdoelen en een plan voor stopzetting van de behandeling met de patiënt worden overeengekomen (zie rubriek 4.2). Voorafgaand aan en tijdens de behandeling moet de patiënt ook worden geïnformeerd over de risico's en tekenen van een opiaatgebruiksstoornis. Patiënten moet worden geadviseerd om contact op te nemen met hun arts als deze tekenen zich voordoen. Patiënten moeten worden gecontroleerd op tekenen van drugszoekend gedrag (bijvoorbeeld het voortijdig aanvragen van herhaalrecepten). Hiertoe behoort ook de beoordeling van gelijktijdige toediening van opioïden en psychoactieve geneesmiddelen (zoals benzodiazepinen). Voor patiënten die tekenen en symptomen van een opiaatgebruiksstoornis vertonen, moet een consultatie met een verslavingsspecialist worden overwogen. Ten gevolge van de aanwezigheid van paracetamol:  De maximale dosis mag in geen geval overschreden worden. Om het risico van een overdosis te vermijden, mogen geen andere paracetamol-bevattende producten gelijktijdig ingenomen worden.  Het in eenmaal innemen van meerdere dagdoses kan de lever zeer ernstig beschadigen; bewusteloosheid treedt daarbij niet altijd op. Toch dient onmiddellijk medische hulp te worden ingeroepen, omwille van het risico van irreversibele leverschade (zie rubriek 4.9).  Voorzichtigheid is geboden bij aanwezigheid van volgende risicofactoren, die de drempel voor levertoxiciteit mogelijk verlagen: leverinsufficiëntie (waaronder het syndroom van Gilbert), acute hepatitis, nierinsufficiëntie, chronisch alcoholgebruik en zeer magere volwassenen (< 50 kg). De dosering dient in deze gevallen aangepast te worden (zie rubriek 4.2).  Bij bejaarde patiënten moeten er lever- en niertests uitgevoerd worden om op voorhand een eventuele lever- of nierinsufficiëntie aan het licht te brengen.  Gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die de leverfunctie beïnvloeden (enzyminductoren zoals barbituraten en anticonvulsiva), dehydratie en chronische ondervoeding (lage reserves van hepatisch glutathion) zijn eveneens risicofactoren voor het optreden van hepatotoxiciteit en kunnen de drempel voor levertoxiciteit mogelijk verlagen. De maximale dagdosis mag bij deze patiënten zeker niet overschreden worden.  Bij kinderen en adolescenten die behandeld worden met 60 mg / kg paracetamol per dag, is de combinatie met een ander koortswerend middel niet gerechtvaardigd, behalve in het geval van ineffectiviteit.  Voorzichtigheid is geboden bij toediening van paracetamol aan patiënten met glucose-6-fosfaat dehydrogenase deficiëntie en haemolytische anemie.  Bij hoge koorts, of tekenen van secundaire infectie of voortduren van de klachten, dient een arts geraadpleegd te worden.  Er zijn gevallen gemeld van metabole acidose met verhoogde anion gap (HAGMA) als gevolg van pyroglutamine acidose bij patiënten met een ernstige ziekte zoals ernstige nierinsufficiëntie en sepsis of bij patiënten met ondervoeding of andere bronnen van glutathiondeficiëntie (bijv. chronisch alcoholisme) die gedurende langere tijd met paracetamol werden behandeld in therapeutische dosering of met een combinatie van paracetamol en flucloxacilline. Indien HAGMA als gevolg van pyroglutamine acidose wordt vermoed, wordt onmiddellijke stopzetting van het gebruik van paracetamol en nauwgezette controle aanbevolen. Meting van 5-oxoproline in de urine kan nuttig zijn om pyroglutamine acidose vast te stellen als onderliggende oorzaak van HAGMA bij patiënten met meerdere risicofactoren. CYP2D6-metabolisme Codeïne wordt door het leverenzym CYP2D6 in morfine, de actieve metaboliet, gemetaboliseerd. Bij patiënten met een tekort aan dit enzym of bij wie dit enzym geheel ontbreekt, wordt er geen adequaat pijnstillend effect verkregen. Schattingen leren dat deze deficiëntie mogelijk bij tot 7% van de blanke bevolking voorkomt. Wanneer de patiënt echter een extensieve of ultrasnelle metaboliseerder is, bestaat er een verhoogd risico op het ontwikkelen van bijwerkingen van opioïde toxiciteit, zelfs bij de gebruikelijk voorgeschreven doses. Deze patiënten converteren codeïne snel in morfine, wat resulteert in hogere gehaltes aan serummorfine dan verwacht. Algemene symptomen van opioïde toxiciteit omvatten verwardheid, slaperigheid, oppervlakkig ademhalen, kleine pupillen, misselijkheid, braken, constipatie en gebrek aan eetlust. In ernstige gevallen kan dit symptomen omvatten van circulatoire en respiratoire depressie die levensbedreigend en in zeer zeldzame gevallen dodelijk kan zijn. Hieronder vindt u een overzicht van de schattingen van de prevalentie van ultrasnelle metaboliseerders bij de verschillende bevolkingsgroepen. Bevolkingsgroep Prevalentie % Afrikaans/Ethiopisch 29% Afrikaans-Amerikaans 3,4% à 6,5% Aziatisch 1,2% à 2 % Blank 3,6% à 6,5% Grieks 6,0% Hongaars 1,9% Noord-Europees 1%-2% Post-operatief gebruik bij kinderen In de gepubliceerde literatuur werd gerapporteerd dat codeïne, postoperatief toegediend aan kinderen na een tonsillectomie/adenoïdectomie voor het obstructieveslaapaneusyndroom, leidde tot zeldzame

maar levensbedreigende bijwerkingen, met inbegrip van overlijden (zie ook rubriek 4.3). Alle kinderen kregen doses codeïne binnen het toepasselijke dosisbereik; er waren echter aanwijzingen dat deze kinderen hetzij ultrasnelle hetzij extensieve metaboliseerders waren wat betreft hun vermogen om codeïne in morfine om te zetten. Kinderen met verminderde respiratoire functie Codeïne wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen bij wie de respiratoire functie mogelijk verminderd is, met inbegrip van neuromusculaire aandoeningen, ernstige cardiale of respiratoire aandoeningen, infecties van de bovenste luchtwegen of de longen, multipel trauma of uitgebreide chirurgische behandelingen. Deze factoren kunnen symptomen van morfinetoxiciteit verergeren. Dit geneesmiddel bevat sodium, lactose monohydrate en sorbitol. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Algocod bevat 316 mg natrium per dosis, overeenkomend met 15,8% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.

Pijn

Welke stoffen zitten er in dit middel ?

De werkzame stoffen in dit middel zijn paracetamol en codeïnefosfaat (onder de vorm van codeïnefosfaat hemihydraat).

De andere stoffen in dit middel zijn povidone, natriumbicarbonaat, anhydrisch citroenzuur, sorbitol, lactose monohydraat (zie einde rubriek 2 onder "Algocod bevat lactose en sorbitol"), natriumsaccharine, citroen aroma, ascorbinezuur, L-leucine.

• Algocod wordt beter niet gelijktijdig ingenomen met stoffen die de werking van het centraal

zenuwstelsel kunnen onderdrukken, zoals kalmerende middelen, krachtige kalmerende middelen,

middelen tegen depressie en angst, en H1-antihistaminica van de eerste generatie.

• Algocod niet gebruiken met barbituraten, carbamazepine, fenytoïne, primidone, isoniazide,

rifampicine en alcohol.

• Gelijktijdig gebruik van Algocod en kalmerende geneesmiddelen zoals benzodiazepines of

gerelateerde geneesmiddelen verhoogt het risico op sufheid, ademhalingsmoeilijkheden

(ademhalingsdepressie), coma en kan levensbedreigend zijn. Daarom, moet gelijktijdig gebruik

enkel overwogen worden wanneer andere behandelingsopties niet mogelijk zijn.

Echter, als uw arts Algocod samen met kalmerende geneesmiddelen voorschrijft, moet de dosis en

de duur van de gelijktijdige behandeling gelimiteerd worden door uw arts.

Gelieve uw arts te informeren over alle kalmerende geneesmiddelen die u neemt, en de

dosisaanbeveling van uw arts strict te volgen. Het kan nuttig zijn uw vrienden of naasten te

informeren om zich bewust te zijn van de bovenvermelde tekenen en symptomen. Contacteer uw

arts wanneer u dergelijke symptomen ervaart.

• Bij behandeling met metoclopramide, domperidone, cholestyramine, probenicide, zidovudine,

lamotrigine, en hormonale anticonceptiva eerst de arts raadplegen voor inname van Algocod.

• Het innemen van paracetamol gedurende verschillende dagen kan het gevaar op bloedingen

verhogen. In dit geval wordt de regelmatige controle van de International Normalised Ratio

(INR) aanbevolen. Het risico op bloedingen bij gelijktijdige inname van orale anticoagulantia of

vitamine K-antagonisten kan verhogen.

• Verder moet u weten dat inname van paracetamol de resultaten van bepaalde laboratoriumanalyses

(zoals meting van de glycemie door de methode met glucose oxidase-peroxidase, of bepaling van

urinezuur in het bloed door de methode met fosfo-wolfraamzuur) kan verstoren.

• Paracetamol kan de duur van de werking van chlooramfenicol verlengen.

• Flucloxacilline (antibiotica), omdat dit kan leiden tot een ernstig risico op bloed- en

vochtafwijkingen (metabole acidose met verhoogde anion gap) die dringend moeten worden

behandeld. Ze kunnen met name voorkomen bij mensen bij wie de nieren niet goed werken

(nierinsufficiëntie), met bloedvergiftiging (sepsis wat tot beschadiging van organen kan leiden),

ondervoeding, langdurig alcoholisme, en bij gebruik van de maximale dagelijkse doses paracetamol.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Volgende definities gelden voor de incidenties van bijwerkingen:

 Zeer vaak (≥ 1/10)  Vaak (≥ 1/100, < 1/10)  Soms (≥ 1/1000, < 1/100)  Zelden (≥ 1/10 000, < 1/1000)  Zeer zelden (< 1/10 000)  Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)

Systeem/orgaanklassen

Vaak (≥ 1/100, < 1/10) Zelden (>1/10.000, < 1/1.000) Zeer zelden (< 1/10.000) Frequentie niet gekend

Bloed- en lymfestelsel-aandoeningen

Thrombocytopenie, leukopenie, pancytopenie, neutropenie, hemolytische anemie, agranulocytose, methemoglobinemie.

Anemie

Immuunsysteem-aandoeningen

Allergische reacties Allergische reacties die stopzetten van de behandeling vereisen

Anafylactische shock

Zenuwstelsel-aandoeningen

Hoofdpijn, asthenia, ataxie, duizelig gevoel, slaperigheid, convulsies

Maagdarmstelsel-aandoeningen

Constipatie Buikpijn, diarree, nausea, braken, dyspepsie

Lever- en galaandoeningen

Gestoorde leverfunctie (verhoging van de transaminases), leverfalen, levernecrose, icterus

Hepatotoxiciteit Hepatitis

Metabolisme- en voedingsstoornissen

Metabole acidose1

Huid- en onderhuidaandoeningen

Pruritus, rash, zweten, angio-oedeem, urticaria, erytheem

Zeer zeldzame gevallen van ernstige huidreacties werden gemeld

Nier- en urineweg-aandoeningen

Steriele pyurie (troebele urine)

Nefropathieën (interstitiële nefritis, tubulaire necrose) na langdurig gebruik van hoge doses

Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen

Duizeligheid, malaise

Letsels, intoxicaties en verrichtings-complicaties

Overdosis en intoxicatie

Psychische stoornissen

Euforie

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen

Larynxoedeem, ademhalingsdepressie

Bronchospasme

Oogaandoeningen

Miosis

1Dit is een ernstige aandoening die het bloed zuurder kan maken (metabole acidose genaamd) bij patiënten met een ernstige ziekte die paracetamol gebruiken (zie rubriek 2).

Het melden van bijwerkingen

Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

België

Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten

www.fagg.be

Afdeling Vigilantie

Website: www.eenbijwerkingmelden.be e-mail: adr@fagg-afmps.be

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken ?

• als u allergisch bent voor één van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.

• als u jonger dan 12 jaar bent;

• als u overgevoelig bent voor paracetamol en/of fenacetine en/of codeïne of voor één van de andere bestanddelen van Algocod;

• als u een acuut astma hebt;

• als u ademhalingsproblemen hebt;

• kinderen en jongeren tot 18 jaar mogen dit middel niet gebruiken voor het bestrijden van pijn after het chirurgisch verwijderen van de amandelen (tonsillen) of neusamandelen (adenoïden) vanzelfsprekend vanwege het obstructieveslaapapneusyndroom;

• als u weet dat u codeïne erg snel in morfine omzet (metaboliseert);

• als u borstvoeding geeft.

Zwangerschap: Paracetamol Een grote hoeveelheid gegevens over het gebruik bij zwangere vrouwen geeft geen aanwijzingen van misvormingen noch van foeto-/ neonatale toxiciteit. Epidemiologische studies over de neurologische ontwikkelingsstoornissen bij kinderen die in de baarmoeder aan paracetamol waren blootgesteld, laten geen eenduidig resultaat zien. Paracetamol kan tijdens de zwangerschap worden ingenomen, als het klinisch noodzakelijk is, maar het middel dient zo kort mogelijk in de laagste effectieve dosis en in de geringst mogelijke frequentie te worden gebruikt. Codeïne Omwille van de aanwezigheid van codeïne: niet gebruiken tijdens de zwangerschap. De regelmatig gebruik ervan tijdens de zwangerschap kan een fysieke afhankelijkheid veroorzaken bij de foetus, wat tot dervingssyndromen kan leiden (zoals geeuwen, niezen, braken, diarree, koorts, prikkelbaarheid, bevingen, hyperreflexie en convulsies) bij de pasgeborene. Anderzijds zou de blootstelling aan codeïne tijdens de zwangerschap aan de oorsprong kunnen liggen van respiratoire misvormingen bij de pasgeborenen. Lactatie: Paracetamol Paracetamol en zijn metabolieten wordt uitgescheiden in de moedermelk, maar bij therapeutische doses van Algocod worden geen effecten verwacht bij kinderen die borstvoeding krijgen. Codeïne Codeïne mag niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven (zie rubriek 4.3). Bij normale therapeutische doses kunnen codeïne en de actieve metaboliet ervan in zeer lage doses aanwezig zijn in de moedermelk, waarbij een negatieve invloed op het kind dat borstvoeding krijgt zeer onwaarschijnlijk is. Indien de patiënt echter een ultrasnelle metaboliseerder van CYP2D6 is, kunnen hogere gehaltes van de actieve metaboliet, morfine, aanwezig zijn in de moedermelk en in zeer zeldzame gevallen kan dat resulteren in symptomen van opioïde toxiciteit bij de baby, symptomen die fataal kunnen zijn. Codeïne penetreert doorheen de placentabarrière en wordt uitgescheiden in de moedermelk. Enerzijds werden er gevallen van hypotensie en ademhalingspauzes gemeld bij zuigelingen nadat de moeder supratherapeutische doses codeïne innam. Vruchtbaarheid: Paracetamol Er zijn geen adequate klinische gegevens beschikbaar over mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid.

Volwassenen en adolescenten > 18 jaar

• 1 - 2 tabletten/inname, tot 3x per dag
• > 50 kg: max. 8 tabletten /24 uur
• < 50 kg: 60 mg/kg/per 24 uur
• Min. 6u interval tussen 2 innamen
• 1 tablet per inname, tot 4x per dag
• Max. 60 mg/kg paracetamol en 240 mg codeïne per 24 uur